Deficyt wolności i jej nadmiar

Gdy negatywne konsekwencje psychologiczne są dostatecznie silne, jednostka może podjąć próby samoograniczające dowolność wyboru. Rozważania te mają raczej charakter teoretyczny.W rzeczywistym świecie, w którym środki kontroli stają się coraz potężniejsze, w którym wzrasta znaczenie technik manipulacji, stopień indywidualnej wolności rzadko osiąga lub przekracza punkt optymalny; rzadko – poza pewnymi oazami dowolności – zakres swobody indywidualnej daje jednostce pełną satysfakcję. Różnice między deficytem wolności i jej nadmiarem to różnica między empiryczną realnością a utopią. Wolność indywidualna nie ma jeszcze swojej ojczyzny. Dla wielu humanistów, którzy lubią pisać słowo wolność wielkimi literami, rozważania te mogą się wydać, jeśli nie dziwaczne, to zbędne. Chciałbym bronić swojego stanowiska. Znajomość krzywej wolności, a szczególnie jej punktu optymalnego, pozwala nam lepiej zrozumieć jednostkowe zachowanie. Pozwala rozumieć, dlaczego niektórzy ludzie usilnie dążą do emancypacji, a inni chowają się do mysiej dziury. Krzywa wolności współuruchamia lub współhamuje siły motywacyjne i emocjonalne; współwyznacza indywidualną biografię. Trzeba dokładniej poznać to, jak człowiek ceni różne stopnie swobody, aby wytłumaczyć jego zachowanie w różnych sytuacjach gospodarczych i politycznych.


Posted in Los człowieka by with no comments yet.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *