Równowaga w przyrodzie

Malaria, szkodliwy czynnik zewnętrzny, typowy ¡ przykład wrogiego działania środowiska na gatunek ludzki, zwiększa liczbę osób dotkniętych anemią sierpowatą, modyfikując w ten sposób ewolucję gatunku. Można zarówno udowodnić słuszność tego stwierdzenia, jak i wyjaśnić je w prosty sposób. Dowód: u Murzynów żyjących w Ameryce, gdzie malaria nie występuje, liczba przypadków anemii sierpowatej jest nie tylko znacznie (około dziesięciokrotnie) niższa, ale, co więcej, zdaniem większości obserwatorów powoli i stopniowo maleje. Wytłumaczenie: podobnie jak u owadów insektycydy zwiększają w drodze selekcji proporcjonalny udział osobników zdolnych im się oprzeć, tak malaria stanowi czynnik selektywny, zwiększający z pokolenia na pokolenie procentowy udział osób dotkniętych anemią sierpowatą i zdolnych dzięki temu Skuteczniej opierać się malarii. Powierzchowny obserwator mógłby mylnie sądzić, że dziedziczna anomalia hemoglobiny stanowi wtórne zjawisko adaptacji gatunku ludzkiego spowodowane atakiem pasożyta; jest to pogląd złudny, jak wiele innych „finalistycznych” rozumowań tego typu. W rzeczywistości pasożyt igra jedynie z już istniejącymi odmianami osobniczymi selekcjonując jedne kosztem drugich. Ale jasne jest, że taka selekcja zaburza z upływem wieków równowagę między jeśli tak można powiedzieć „chemicznymi odmianami” człowieka, powodując w konsekwencji ewolucję, powolną transformację tego, co nazywa się gatunkiem ludzkim.


Posted in Rozwój życia w przyrodzie by with no comments yet.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *